Μιά ευχάριστη έκπληξη με περίμενε χθές, και δεν κρατιέμαι – πρέπει να το μοιραστώ μαζί σας!

Πρίν 2,5 χρόνια μια γαλλική εταιρία παραγωγής ντοκιουμαντέρ, η Eva Productions, με πλησιάσανε και με ρώτήσανε εαν θα μ’ενδιέφερε να πάρω μέρος σ’ένα επισόδιο του “Big City Life”. Σκοπός της σειράς αυτής ήταν η ξενάγηση στα σπίτια επώνυμων και μη καλλιτεχνών που ζούν και δουλεύουν σε διάφορες μεγάλες πόλεις ανά τον κόσμο. Φυσικά και δέχτηκα την πρόσκλησή τους και γυρίστηκε ένα πολύ ωράιο επεισόδιο στο οποϊο επίσης συμμετέχαν και άλλοι πιο επώνυμοι από μένα όπως οι σχεδιαστές Νίκος & Τάκης και ο Άγγελος Μπράτης.  Η σειρά όμως θα έπαιζε στη Γαλλία και έτσι μου στείλανε ένα dvd/copy.

 Η εμπειρία όμως ήταν αξέχαστη, έμαθα πάρα πολλά τα οποϊα βέβαια θα διόρθωνα εαν είχα ξανά την ευκαιρία! Τα παιδιά που γύρισαν το επεισόδιο ήταν καταπληκτικά. Πολύ ευγενικοί και με βοηθήσανε να νιώσω άνετη με το φακό – κάτι που μου δημιουργούσε πολύ τρακ, σας πληροφορώ.

Χθές, λοιπόν, έμαθα πως το δορυφορικό κανάλι Πρίσμα + έπαιξε το επεισόδιο το προηγούμενο βράδυ. Πως το έμαθα; με πλησίασε μια καλή κυρία (στο σούπερ μάρκετ, σας πληροφορώ!)  η οποϊα με αναγνώρισε από το επεισόδιο και μου έδωσε τα συγχαρητήρια της για την ωραία δουλειά που κάναμε. Περιττό να σας πω πως κολλακεύτηκα και την ευγνωμονώ για τα γενναιόδορα σχολιά της και που προπαντός με ενημέρωσε για το ότι έπαιξε και σε ελληνικό σταθμό αλλιώς δεν θα το μάθαινα ποτέ!

Εδώ και καιρό ήθελα ν’ανεβάσω ένα edited version του επεισοδίου αλλά πρώτων δεν είχα τη δυνατότητα να μετατρέψω το είδος το dvd σε mp4 και δέυτερον πρέπει πρώτα να ζητήσω την άδεια της εταιρίας Eva Productions. Το πρώτο το κατάφερα με τη βοήθεια του αδελφού μου και τα Windows 7 που σου δίνουν τη δυνατότητα να ‘κόψεις και να ράψεις’ τις ταινίες σου όπως θέλεις. Όσο για το δεύτερο, μολίς μου δώσουν την άδεια τους, και εφ’όσον μου την δώσουν θα το ανεβάσω και θα σας ενημερώσω. Στο μεταξύ……σας παρουσιάζω λίγες φωτο κατά την γραφή του επεισοδίου….

ορίστε και ένα διαφημιστικό σε μορφή pdf της παραγωγής και της σειράς που μου στείλανε τότε…BIG CITY LIFE

και ένα τραϊλερ της σειράς…

σας φιλώ,

Λένα

Φέτος απολάυσαμε μια βδωμάδα απίστευτης χαλάρωσης ταξιδεύοντας στο αργοσαρονικό με το σκάφος μας το “Cap Rou”, μια εμπειρία καταπληκτική και καίνούρια για μένα. Θα μου πεις, καλά, αφού ταξίδευες σε κρουαζιερόπλοια τόσα χρόνια (λόγο επαγγέλματος συζύγου) σε τι διαφέρει το φετινό; μα είναι μια όλους διόλου διαφορετική κατάσταση. Κατ’αρχάς είσαι ανεξάρτητος και πας όπου θέλεις, έισαι υπεύθυνος για την ασφαλειά σου, ο χόρος είναι φυσικά περιορισμένος οπώς και οι ανέσεις σου – σε 7,5 μέτρα σκάφος έχεις μια καμπίνα, μια μικρή τουαλέττα, κουζινάκι και καθιστικό έξω και μέσα. Πέραν τούτου μαθαίνεις την πολυτέλεια του νερού και πως να κάνεις οικονομία γενικότερα.

Το κυριότερο όμως είναι πως αναγκάζεσαι να ‘ρίξεις’ την δικιά σου ταχύτητα – γιατί όπως να το κάνουμε ζούμε σε ξέφρενους ρυθμούς που μόνο σε τέτοιες συνθήκες εκτιμάμε. Το βράδυ ανάβεις κεράκια για φως, δεν αποβλακώνεσαι με την τηλεώραση, επικοινωνείς με τους ανθρώπους σου, χαζεύεις τ’αστέρια (είχα ξεχάσει πόσα αστέρια υπάρχουν στον ουρανό!) και διαβάζεις πολύ. Αφήνεις το ίντερνετ στο σπίτι και εάν είσαι πολύ πειθαρχημένος κλείνεις και το κινητό – ομολογώ όμως πως αυτό ήταν λίγο δύσκολο ως αδύνατον διότι η ευθύνη του αντρα μου στη δουλεία του δεν του επετρεπε αυτή τη πολυτέλεια και εγώ ήθελα να έχω εποικοινωνία με τη κόρη μου που πια δεν επιθυμεί να μας ακολουθεί

Ξεκινήσαμε λοιπόν για Πόρο όπου μείναμε το πρώτο βράδυ και στη συνέχεια επισκευθήκαμε τη Δοκό, τη Χινίτσα, το Σαμπατεκί, τη Κυπαρισσία (ένα από τα ομορφότερα μέρη που είδαμε), τη Μονεμβασιά (μοναδική όπως πάντα – εαν και το μόνο παραπονό μου είναι η διαδρομή μέχρι το Κάστρο που είναι μες΄ το μαύρο σκοτάδι και φαίνεται πως εαν δεν γκρεμοτσακιστεί κάποιος δεν πρόκειται να διορθωθεί η κατάσταση), και τέλος την Ύδρα. Στη διαδρομή μας επισκευτήκαμε μοναδικές, ονειρικές και μοναχικές παραλίες όπου η μόνη πρόσβαση είναι με σκάφος.

Όπου πηγαίναμε γνωρίζαμε κόσμο, γνωστούς και άγνωστους, δημιουργήσαμε καινούριες φιλίες με ανθρώπους που έχουν κοινό στοιχείο – την αγάπη για τη θάλασσα και την Ελλάδα.

Επιμένω να λέω πως ο φυσικός πλούτος της Ελλάδας είναι η φύση και τα πανέμορφα μέρη που έχουμε. Η επένδυση στον τουρισμό είναι απαραίτητη εαν θέλουμε να βγούμε από την οικονομική κρίση αλλά μαζι μ’αυτό πρέπει ν’αλλάξει και η νοοτροπία μας, να σεβόμαστε και να προστατεύουμε τη φύση, να προσέχουμε τους επισκέπτες μας και να τους προσφέρουμε σωστές και καλές υπηρεσίες χωρίς να νιώθουμε υπηρέτες (διότι πιστεύω ότι υπάρχει αυτό το κόμπλεξ γενικότερα) – οπότε υπηρεσίες με ψηλά το κεφάλι και υπερηφάνια για αυτό που είμαστε, χωρίς εγωϊσμους.

Ζούμε σ’εναν υπέροχο κόσμο και σ’ενα από τα ομορφώτερα (εαν όχι το ομορφώτερο) μέρη του κόσμου!

Για περισσότερες φωτογραφίες του ταξιδιού μας κάντε κλικ στην φωτό πιο κάτω….

sailing argosaronikos 2010

Στην Ελλάδα χρησοιμοποϊούμε πολύ τα γύψινα στοιχεία στην εσωτερική διακόσμηση, εαν και έχω παρατηρήση να εφαρμόζωνται όλο και λιγότερο τα διακοσμητικά στοιχεία στα ταβάνια (π.χ. κορνίζες, ροζέτες κλπ).

Κι’όμως τα γύψινα διακοσμητικά είναι πολύ ευέλικτα και με λίγη φαντασία μπορεί κανείς να δημιουργήσει ασυνήθιστα και ευφάναστα σχέδια. Παράδειγμα τους χώρους πιο κάτω όπου ο διακοσμητής Joe Serrins σχεδίασε και διακόσμησε αυτό το διαμέρισμα στην Βηρητό.

Στην πρώτη φωτό θα παρατηρήσετε την γύψινη διακόσμηση που καλύπτει όλο το τοίχο και απεικονίζει τον χάρτη της Βηρητό. Ουαου! μ’αρέσει πολύ!

γύψινη διακόσμηση απεικονίζει χάρτη της Βηρητό

Στη δέυτερη φωτό ο διακοσμητής σχεδίασε γύψινη διακόσμηση οροφής η οποϊα απεικονίζει χάρτη του Παρισιού. Τέλειο το βρίσκω κι’αυτό!

γύψινη διακόσημση στο ταβάνι απεικονίζει χάρτη του Παρισιού

Για να πάρετε μια πλήρη εικόνα του διαμερίσματος σας προσθέτω και δύο ακόμη φωτό που δείχνουν το καθιστικό και την τραπεζαρία…στην πρώτη βλέπετε λιγο από τη γύψινη διακόσμηση στο ταβάνι αλλά θέλω να παρατηρήσετε τον τρόπο που κρεμάσανε τους πίνακες. Έπειτα θέλω να παρατηρήσετε το υφασμάτινο και αέρινο διαχωριστικό χώρου που εφαρμόσανε.

καθιστικό

Η τραπεζαρία κάνει εντύπωση με το υπέροχω πράσινο μάρμαρο που καλύπτει τον έναν τοίχο. Το διαμέρισμα είναι τόσο φωτεινό και η υπόλοιπη διακόσμηση τόσο ανάλαφρη που δεν μας φοβίζει να καλύψουμε έναν ολόκληρο τοίχο μ’αυτόν τον τρόπο. Υπέροχο! Δεν συμφωνείτε;

τραπεζαρία

Ελάτε μαζί να σχεδιάσουμε υπέροχες γύψινες διακοσμήσεις στο χώρο σας. Το μυαλό μου πλημμύρισε ήδη από ιδέες!

Θεωρώ τον εαυτόν μου πολύ τυχερή που κάτα σύμπτωση ή κάτα τύχη ‘ανακάλυψα’ τα μαθήματα ζωγραφικής που παραδίδει φέτος η Αγγελική Τσεβά.

Η Αγγελική Τσεβά είναι μια κατξιωμένη καλλιτέχνιδα με 50 χρόνια υπηρεσία στη δημιουργία και στην καλλιτεχνική αναζήτηση, και όχι μόνο. Αγαπώντας την λαϊκή τέχνη ίδρυσε, το 1977, στο Κορωπί το Πολιτιστικό Κέντρο Α.Τσεβά και το 1985 το Μουσείο Παράδοσης και Τέχνης – Μουσείο Κεντητού Ψωμιού.

Η χαρά μου, λοιπον, ήταν απερρίγραπτη. Έσπευσα αμέσος να εξασφαλίσω μια θέση στα μαθήματά της και αρχίσαμε αμέσος την επόμενη βδωμάδα. Μέχρι στιγμής έχουμε κάνει 7 μαθήματα και έχω μάθει περισσότερα απ’ότι φανταζόμουν σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.

Μια από τις ‘δυσκολίες’ μου στη ζωγραφική ήταν ό φόβος της αποτυχίας και ο φόβος ότι το έργο μου δεν θα ήταν τεχνικά σωστό. Η Αγγελική όμως έχει μια τέλεια και ταιριαχτή σε μένα φιλοσοφία και αντιμετώπιση. Πιστεύει ότι η τέχνη είναι μέσον έκφρασης και εκτόνωσης της ψυχής. Δεν έχει σημασία τελικά εαν αυτό που δημιουργεί ο καθένας μας είναι εισ’άξιο μεγάλων ζωγράφων ή όχι. Σημασία έχει η δημιουργική απασχόληση και, μέσον αυτού, η κάθαρση της ψυσής μας, ή εαν θέλετε, του νου μας. Η άσκηση της τέχνης μας ανοίγει τα μάτια και βλέπουμε τα πάντα με μεγαλύτερη προσοχή και λεπτομέρια. Τα χρώματα είναι πιο ζωηρά, τα σχήματα αποκτούν μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Ο εσωτερικός μας κόσμος ησυχάζει και ακούμε τη φωνή που μιλάει στην συνειδησή μας.

Η Αγγελική συνδιάζει διάφορα υλικά δημιουργώντας έργα αυθεντικά και εκφραστικά που αντανακλούν την αγάπη της για την ζωή και την περιέργειά της να βλέπει τα πράγματα με άλλο μάτι.

Την περασμένη βδωμάδα παρεβρέθηκα σε μια ημερίδα προς τιμήν της Αγγελικής για τα 50 χρόνια προσφοράς της στον κόσμο της τέχνης. Μεταξή άλλον μίλησαν ο Ευάγγελος Ανδρέου, Πρόεδρος του Ευρωπαϊκου Κέντρου Τέχνης της Ελλάδος, συγγραφέας λογοτεχνικών, ιστορικών και πολιτισμολογικών βιβλίων, η Αμαλία Παρασκευοπούλου, ζωγράφος, υπότροφος πτυχιούχος της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών του Παρισιού, ο Δημήτρης Ανδρίκος, με ανώτατες σπουδές ηλεκτρονικής τεχνολογίας και επιδόσεις στο τηλεοπτικό μοντάς  και ο οποϊος παρουσίασε το ντοκυμανταίρ “Αγγελική Τσεβά – Στη φλόγα του φωτός και του χρώματος”.

Νιώθω πολύ περήφανη που έχω την Αγγελική ως δασκάλα μου και θα ήθελα με την ευκαιρία να την ευχαριστήσω για το απίστευτο δώρο που μας δίνει ως μαθητές της. Είναι σπάνιο σήμερα να βρείς τόση γενναιοδωρία ψυχής και τέχνης.

Πιο κάτω έχω συμπεριλάβει μερικές φωτό της ημερίδας αλλά και μερικά έργα της Αγγελικής που βρίσκονται στην γκαλερί της στο Κορωπί και μας εμπνεόυν την ώρα μαθήματος μας.

Μερικά ακόμη ενδιαφέρον στοιχεία για την Αγγελική Τσεβά..

• από το ’72 είναι μέλος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, όπου από το ’78-’87 συμμετείχε ως εκλεγμένο μέλος στο συμβούλιο διακοσμητικής στο σώμα κριτών και στο πειθαρχικό σώμα.
• συμμετείχε με ανακοινώσεις σε πολλά συνέδρια
• έχει εκδόσει τρία βιβλία: “17 Μεσογείτες Καλλιτέχνεις”, “Μια Κουλούρα γεμάτη κεντίδια γεννιέται”, “Το κέντημα του ψωμιού ως μέσο έκφρασης”.
• έχει γράψει πολλά άρθρα και καλλιτεχνικά μελετήματα σε διάφορα πολιτιστικά περιοδικά και εφημερίδες του κέντρου και της επαρχίας
• έχει φιλοτεχνήσει ποιητικές συλλογές
• είναι παραγωγός ραδιοφωνικής εκπομπής που αναλύει θέματα Τέχνης, Λαογραφίας και Έρευνας
• έχει λάβει μέρος σε διεθνείς εκθέσεις και πάνω από 100 εκθέσεις προσωπικές και ομαδικές στην Ελλάδα
• έχει πάρει πολλές διακρίσεις και βραβεία